Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2015

"ΜΥΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗ"

Ένας κουμπαράς μας υποδέχεται σε κάθε τάξη. Τα παιδιά λένε πως κι αυτά έχουν στο σπίτι τους, δικό τους κουμπαρά. Τον  περιγράφουν και εξηγούν τη χρησιμότητα του. Προβληματιζόμαστε για την έννοια της λέξης "αποταμίευση" Η μια κουβέντα φέρνει τη άλλη, τα πορτοφόλια ανοίγουν και στην περεούλα εμφανίζονται τα ευρώ. Τα ονομάζουμε, βρίσκουμε συνώνυμες  λέξεις ( χρήματα, κέρματα, λεφτά -μαζεύω, αποθηκεύω, συγκεντρώνω, φυλάω), αντίθετες( σπαταλώ, ξοδεύω, χαλάω) και σύνθετες (χρηματοκιβώτιο, χρηματιστήριο).Ομαδοποιούμε τα ευρώ ανάλογα το μέγεθος και το χρώμα. Η αξία όμως του χρήματος είναι μια έννοια δύσκολη. Πολλά παιδάκια όμως γνωρίζουν τι θα μπορούσαν να αγοράσουν μ΄ένα ευρώ (κρουασάν, χυμό, σοκολάτα όμως μικρή).













Φτιάχνουμε  ευρώ "πατητούρα": σκεπάζουμε το ευρώ με χαρτί και μπογιατίζουμε με μολύβι.


Όμως το αποτέλεσμα δεν μας ικανοποίησε κι έτσι χρωματίσαμε και κόψαμε έτοιμα ευρώ από φύλλα εργασίας.

Μ΄αυτά γεμίσαμε τα πορτοφόλια και τα πουγκιά  που κατασκευάσαμε.





Μάθαμε  την παροιμία  "Σταλαγματιά, σταλαγματιά, 
                                     γεμίζει η στάμνα η πλατιά"
και γεμίζουμε τις δικές μας στάμνες, με σταλαγματιές από δακτυλομπογιά, χρησιμοποιώντας μπατονέτες.


και                      "φασούλι το φασούλι
                            γεμίζει το σακούλι''.
Κάναμε όμως διασκευή: "ευρουλάκι-ευρουλάκι
                                        γεμίζει το πορτοφολάκι"
Η κάθε τάξη φτιάχνει τον κουμπαρά της, με υλικά από το μαγαζάκι (ένα σπιτάκι και ένα μανιτάρι),και δίνουμε υπόσχεση να τους γεμίσουμε και να προσφέρουμε τα χρήματα σε παιδάκια που πεινάνε.


Με τη βοήθεια  του κουμπαρά μαθαίνουμε την έννοια  ΕΛΑΦΡΥ- ΒΑΡΥ και ένα αίνιγμα.



Δεν αποταμιεύει μόνο ο άνθρωπος αλλά και τα ζώα, όπως μας το διηγείται ο Αίσωπος στο μύθο  του"Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας"

Έτσι μ΄όλη αυτή τη δουλειά ξεκίνησε η μύηση στην αποταμίευση.
---------------------------
Με συνέπεια και υπευθυνότητα τα παιδάκια μας όποτε μπορούν αποταμιεύουν ένα μικρό μέρος από το χαρτζιλίκι τους!!! Έχει γεμίσει κιόλας ο μισός κουμπαράς!!!






Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ

Τη Δευτέρα ο Νικόλας ήρθε στην τάξη μας με μια βαλίτσα.Δεν έφευγε ταξίδι, όπως υποθέσαμε. Τα παιδιά γεμάτα περιέργεια άνοιξαν τη βαλίτσα.Είχε πράγματα παλιά και διαφορετικά, φωτογραφίες, πηλήκια, χάρτες, βιβλία, μια εικόνα κάλτσες και μια ζωγραφιά.Τις επεξεργάστηκαν, τις περιέγραψαν κι έτσι ξεκίνησε η αναφορά μας στην επέτειο του 1940.






Άρχισε λοιπόν το μάθημα γεωγραφίας Στο χάρτη βλέπουμε την Ελλάδα, εντοπίζουμε το νομό μας- μια καρδούλα όπως είπαν τα παιδιά- την πόλη μας και τα σύνορά μας.



Στον Ευρωπαϊκό χάρτη βρίσκουμε την Ιταλία και τη Γερμανία, γνωρίζουμε τις σημαίες τους τις κατασκευάζουμε και τις αντιστοιχούμε.



Αρχίζει η εξιστόρηση των γεγονότων του 1940 με τα παιδιά να παρατηρούν και να προβληματίζονται γι αυτά που ανακάλυψαν στη βαλίτσα.Φτιάχνουμε το λεξιλόγιο της 28ης Οκτωβρίου, την ιστοριογραμμή, παίζουμε το παιχνίδι της κρυμμένης λέξης.Με γράμματα συνθέτουμε λέξεις σχετικές με την επέτειο.






Μια εικόνα διαφορετική τραβάει την προσοχή τους. είναι μια ζωγραφιά ενός παιδιού από το Ιράκ. Τι είναι αυτό το Ιράκ; Είναι μια χώρα που τη βρίσκουμε στον παγκόσμιο χάρτη και εντοπίζουμε τη σημαία της.

Καταγράφουμε τα συναισθήματα του παιδιού από το Ιράκ ( φόβος , θλίψη, τρόμος, λύπη) και γιατί νιώθει έτσι. Γινόμαστε κι εμείς φοβισμένοι, θλιμμένοι, τρομαγμένοι, λυπημένοι. Συνεχίζουμε τη ζωγραφιά χρησιμοποιώντας τη φαντασία μας.




Εστιάζουμε στο κυρίαρχο συναίσθημα της φωτογραφίας, που είναι ο ΦΟΒΟΣ. Ο καθένας αναφέρει τι είναι αυτό που φοβάται περισσότερο και τι κάνει για να διώξει το φόβο του.





Η ανταπόκριση των παιδιών στην ανάλυση των συναισθημάτων , μας δίνει την αφορμή να ξεκινήσουμε πρόγραμμα Ευέλικτης Ζώνης με θέμα "Ένα πουγκί γεμάτο συναισθήματα". Ο φόβος μπαίνει στην παλέτα των συναισθημάτων. Τα παιδιά αποφασίζουν πως το μαύρο χρώμα είναι το πιο κατάλληλο.
Στη βιβλιοθήκη μας υπάρχουν βιβλία σχετικά με τον Πόλεμο και την Ειρήνη.Τα διαβάζουμε , μιλάμε για την αναγκαιότητα της Ειρήνης και τα ζωγραφίζουμε. Στον τόμο για την τέχνη βρίσκουμε πίνακες σχετικούς με το θέμα μας. Μαθαίνουμε τραγούδια ,ποιήματα και τα σύμβολα της Ειρήνης που τα χρωματίζουμε με μια νέα τεχνική (ρινίσματα ξυλομπογιάς και βαμβάκι).Γράφουμε τη λέξη"ΕΙΡΗΝΗ "με χαρτοτεΪπ σε χαρτί του μέτρου και χρωματίζουμε με πινέλα όλη την επιφάνεια. Αφαιρούμε το χαρτοτεϊπ και ξεπετάγεται η λέξη ΕΙΡΗΝΗ.












Κόβουμε λωρίδες γλασέ χαρτί, μετράμε, κολλάμε και ετοιμάζουμε  Ελληνικές σημαίες.



Το σκηνικό για τη γιορτή είναι έτοιμο, τα ποιήματα και τα τραγούδια τα ξέρουμε "νεράκι" και η γιορτή του Νηπιαγωγείου μας έχει τεράστια επιτυχία.






ΠΟΛΕΜΟΣ  ΠΟΤΕ ΜΗ ΓΙΝΕΙ, ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΧΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΗ
ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ